ก็จะเป็นข้อดีมากถ้าน้องรู้ตัวว่ากูจะจบเป็นมือปืนรับจ้าง เรือ่งงานออกแบบอบ่างเดียว วาดๆเขียนๆ ลงสีๆ ...สวย ขายงานได้ จบ.. ไม่ได้แดกดัน แต่มันมีวิธีนี้จริงๆแล้วมันก็ไม่ผิดด้วย เพราะทุกคนสามารถเลือกที่จะทำอย่างที่ทุกคนอยากทำนะ อยูที่ว่าเค้ามองแล้ว รู้แล้วว่าตัวเองจะทำอะไร อย่างไรนะ
ก็ไปไกลเลยวะ
เชื่อว่าเต็คยิ่งใหญ่ทุกคนจะรักงานคอนนะ และเป็นส่วนที่จะทำให้เค้าสามารถกำหนดให้ช่างแต่ละคนทำตามภาพวาดของเค้าให้เป็นจริง เป็นกำหนัดลึกๆของถาปนิคทุกคน เมื่อจิตนาการแล้วก็อยากจะเห็นมันเกิดขึ้น.. ได้เดินเข้าไปในspaceที่ว่า ถึงแม้เดี๋ยวนี้มันจะมีโปรแกรมประเภท realtime renderingแล้วก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถเทียบได้กับสถาปัตกรรมจริงๆ
เพราะความสุขมันอยู่ตรง ขณะที่มันได้ก่อสร้าง..ได้เห็น คนงานแบกปูนเหงื่อไหล(ออกแนวเกย์แรงงาน) เมียคนงานนั่งดัดเหล็กเส้น ลูกๆเค้าไม่ไปเรียน แต่กลับนั่งเล่นทรายเล่นปูนอย่างเมามัน ทุกคนทำงานเพื่อสร้างspaceที่เราเขียน (จิงๆพวกเค้าไม่คิดมากหรอก ขายแรงงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวมากกว่า)
และถ้าได้ไปเดินในsiteที่กำลังก่อสร้าง จากหลังอาหารเที่ยงที่ดูจะซึมๆเพราะอิ่มเกิน ก็กลับกระปี้กระเป่าผิดหูผิดตา เดินวนเวียนไปมา ดูคาน ดูผนังโล่งๆ เหมือนคนบ้า.... นั้นแหละเป็นสัญญาณบอกว่าคุณได้ตกลุมรักงานสถาปัตยกรรมเข้าเสียแล้ว
ส่วนหนึ่งของงานคอนอะ







ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น