งานนี้ผ่านเข้ามาทางรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งทำอาชีพเหมือนกันกับเรา แต่แกทำมานานกว่า ก็เป็นที่รู้จักมากกว่าเรา
คำถามแรกที่สงสัย ก็คือ ทำไมแกไม่ทำเองละ ก็ฟังมาข้างๆคูๆว่า เจ้าของเป็นลูกพี่ลูกน้อง การที่จะทำงานกับครอบครัวมันไม่หนุกอย่างที่หลายคนเคยพูด หรือไม่อีกอย่าง โปรเจ็คมันเล็กค่าแบบมันก็ไม่คุ้มที่จะรับมาให้หมุนเงินในบ. แต่แกก็อยากให้งานเกิดก็เลย อาษาเป็นตัวกลางคอยประสานงานดีกว่า.
ด้วยสถานะดังกล่าวที่คลุมเคลือๆจึงทำให้พวกเราอิดออด พาล เขี่ยงงานนี้ไว้ในลำดับท้ายๆ แล้วยิ่งตอนโทรไปขอข้อมูลเกี่ยวกับผังโฉนดแล้วด้วย กลับได้ยินน้ำเสียงครั้งแรกของเจ้าของซึ่งเหมือน ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับงานนี้เท่าไหร่ ประมาณ เออๆ ทำๆมาดูก่อน..ประมาณนั้น.. กลับมานั่งคุยกัยกับเพื่อนสักพักก็ได้ความว่า ว่างจากงานอื่นแล้วค่อยทำละกัน..
ผ่านไปสามสัปดาห์.. หนังหน้าไฟอย่างพี่(ที่เป็นตัวกลาง)ก็เริ่มร้อน..ตกลงจะเอาไง.. ก็เลย เอาวะ..ลุยสักตั้ง ไหนๆก็เคยทำบุญให้เจ้ของลายอื่นท่เยอะละ..จะอีกคนมันก็คงไม่ตาย
งานนี้เริ่มทดลองทำงานร่วมกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง ซึ่งคุยกันว่าจะลองหยิบงานสักกี่ชิ้นทดลองทำงานร่วมเพื่อค้นหาความร่วมมือในอนาคตบางอย่าง. ... แล้วการคุยงานก็เริ่มขึ้น.
โปรแกรมมีแค่สามอย่าง.. 1) ตั้นทุนหลังละ 1 ล้าน 2) ที่ตั้งอยู่เขาใหญ่ 3)เป็นบ้านโครงการเรอ่มทำแค่ 5หลังก่อน จากนั้นก็ดูลาดราวอีกที
หลังจากคุยงานกันก็ได้ผลเกินคาด.. คือสามารถจบแล้วได้งานเลย.. เราก็กลับไป ทำproduction เตรียมpresent
แบบก็จะpresent เป็นdiagram ที่ไปที่มาของรูปทรงบ้าน. (ลองดูข้างล่างละกัน ดูง่ายเพราะมันเหมือน animation ที่ละภาพ)
...
วันนี้ ก็ได้นัดคุยงานกัน ครั้งแรก.. รายละเอียดระหว่างคุยงานมีเยอะ แต่สรุปว่า ความรู้สึกเหมือนที่เราๆคาดการ์ณไว้..คือ ลูกค้าเหมือนไม่ค่อยจะสนใจงานเท่าไหร่ หาวบ้าง เดี๋ยวก็หยิบแวนดำมาใส่ เหมือนเด็กออทีสติก หรือจริงๆ เราอาจจะเดาถูก แกเป็นจริงๆ! ก็ประมาณให้ความรู้สึกไม่ค่อยให้เกียจกันเท่าไหร่ แต่ก็ยังดีหน่อยที่ภรรยาแกยังให้ความสนใจที่เราพูด..
present ไปประมาณ กลางเรื่อง เราก็เหมือนจะหมดความอดทน. จริงๆมันหมดไปตั้งแต่ตอนเริ่มแล้ว ในใจอยากจะปิดเครื่องแล้วเดินไปเลยดีกว่า.. แต่นะ.. ถ้าทำ..เราก็เสียเลย.. เหมือนเด็ก.. ก็เรายอมเป็นผู้ใหญ่กว่าเค้าดีกว่า. ก็เลยรีบๆpresent แบบ 50 ภาพ จบภายใน1 นาที. ไม่สนใจว่าแกจะตามทันหรือไม่.
พอจบเลยยิงคำถามว่า..ไม่ทราบว่า พอจะมีภาพในใจหรือปล่าว.. แกบอกว่า.. ก็คิดไว้น่าจะเป็นอย่างที่เราทำนั้นแหละ.
ประชุมใช้เวลาที่เหลือคุยในลายละเอียดของsite แต่คุยกับภรรยาแกมากกว่า ตัวแกกลับนั่งคุย เรื่องหัวหิน ชะอำ และเรื่องหาคอนโดใหม่กับ พี่เค้า.. นะ..แล้วตูมานั่งทำอะไรอยู่เนี่ย..
เป็นบททดสอบเรื่องความอดทนได้อย่างดี. ถ้าให้เกรด เราน่าจะได้ประมาณ 6.5 เต็ม 10 ต่อหน้าเรายิ้ม แบ่งรับแบ่งสู้ หน้าตาดูเหมือนจริงใจ เลีย เลย.. แต่ใจนั้นขุ่นสุดๆ
จบpresent ก็มาตั้งหลักกันหน่อย เพราะ ทางเค้า อยากเห็นหน้าตาอาคาร.. แต่.... ทางเราคิดว่าจะส่ง proposal..วัดใจเลย.
งานนี้ไม่กลัวเจ๊ง
๒๕๕๐-๐๕-๒๘
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น